Waarom kiezen voor GalanNXT
Je volgt een training, maakt aantekeningen en neemt je voor om het anders te doen. Twee maanden later merk je dat je precies hetzelfde werkt als daarvoor. Niet omdat de training slecht was. Niet omdat je ontwikkeling onbelangrijk vindt. Maar omdat niemand helpt om er daadwerkelijk tijd voor te maken. Dat roept voor mij de vraag op: Hoe zorg je ervoor dat ontwikkeling echt onderdeel van je werk is?
Wat maakt GalanNXT anders?
Voor mij was het antwoord op die vraag één van de redenen om voor GalanNXT te kiezen. Ontwikkeling met samenhang. Iedere paar weken confronteert de GalanNXT ontwikkelmethodiek mij met dezelfde ontwikkelvraag. De methodiek bevat een businesspartner, ervaren collega’s om je aan op te trekken: 70 seniors op 15 NXT’ers, mentor/coach, 2-jarig ontwikkelprogramma met trainingen, intervisie, een buddy en budget/tijd voor eigen keuze.
In een jaarplan leg ik vast welke stappen ik voor mijn ontwikkeling ga zetten. En ieder kwartaal kijk ik wat uit mijn jaarplan in mijn agenda komt. Zo vertaal ik ontwikkeling van een plan naar tijd en gedrag.
Wat maakt GalanNXT anders?
Bij mij draaide dat het afgelopen jaar om de vraag: “Ben ik goed genoeg?”. Wat zichtbaar is in mij niet uitspreken in overleggen. Dat thema kende ik al langer. Het afgelopen jaar ben ik het alleen systematischer gaan onderzoeken. Tijdens de module Vakmanschap ontdekte ik hoe die overtuiging invloed heeft op mijn rol als adviseur. In gesprekken met mijn mentor groef ik verder: wat heb ik te doen om niet alleen een betere adviseur, maar ook een mooier mens te zijn? Tijdens intervisies merkte ik hoe dezelfde patronen terugkwamen in praktijksituaties. Collega’s stelden vragen waar ik zelf niet op was gekomen en lieten zien hoe zij vergelijkbare situaties aanpakken. Het liep als een rode draad door het jaar. En ik merk dat ik nu bewuster keuzes maak over bijvoorbeeld verhouding nabijheid/afstand en uitspreken. Niet omdat één training dat heeft veroorzaakt, maar omdat er een omgeving is waarin ontwikkeling steeds opnieuw aandacht krijgt. En ik daarmee verander.
Ik merk dat juist die herhaling voor mij het verschil maakt. Niet één moment waarop ik iets moet leren, maar steeds stilstaan bij dezelfde vragen en vervolgens iets anders proberen in mijn werk. Soms gaat dat goed, soms ook niet. Misschien is dat voor mij de belangrijkste les: ontwikkeling gebeurt doordat je de ruimte krijgt én steeds wordt uitgedaagd om er opnieuw iets mee te doen.
Uiteindelijk verander je niet door één goede cursus, maar door een omgeving die je helpt om inzichten steeds opnieuw in praktijk te brengen.
De auteur